Przebywanie na zwolnieniu lekarskim nie oznacza, że pracownik musi przez cały czas pozostawać w domu – tak wynika z orzeczenia Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z 27 maja 2026 r. (sygn. akt IX U 157/25). Sprawa w której orzekał sąd dotyczyła ubezpieczonej, która podczas L4 udała się z psem do weterynarza na zaplanowany zabieg, co zbiegło się z kontrolą ZUS w jej miejscu zamieszkania.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uznał przedstawionych wyjaśnień za wystarczające. Organ rentowy stwierdził, że kobieta nie wykorzystywała zwolnienia zgodnie z jego przeznaczeniem, i odmówił jej prawa do zasiłku chorobowego.
Sąd stanął po stronie ubezpieczonej
Kobieta nie zgodziła się z decyzją ZUS i skierowała sprawę do sądu. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w wyroku z 27 maja 2026 r. (sygn. akt IX U 157/25) przyznał jej rację i wskazał, że opieka nad zwierzętami domowymi stanowi element codziennego życia ich właścicieli. Obejmuje ona nie tylko karmienie i wyprowadzanie psów, ale również dbanie o ich zdrowie, organizowanie badań oraz zapewnianie niezbędnego leczenia, także w przypadku konieczności przeprowadzenia operacji. Nie można zatem automatycznie zakładać, że każda nieobecność pracownika w domu podczas zwolnienia lekarskiego oznacza niewłaściwe korzystanie z L4. W opisywanej sprawie ubezpieczona miała na zwolnieniu adnotację “chory może chodzić”, co tym bardziej przemawiało za dopuszczalnością wizyty u weterynarza.

Jakie czynności można wykonywać na zwolnieniu lekarskim?
Podstawowym celem zwolnienia lekarskiego jest umożliwienie pracownikowi powrotu do zdrowia i odzyskania zdolności do pracy. W tym czasie nie wolno podejmować działań, które mogłyby utrudniać leczenie lub wydłużać okres rekonwalescencji. Nie oznacza to jednak całkowitego zakazu opuszczania mieszkania. W zależności od okoliczności dopuszczalne są zwykłe czynności życia codziennego, a także działania wynikające z ważnych i wyjątkowych sytuacji.
Do takich aktywności może należeć również zapewnienie zwierzęciu niezbędnej pomocy weterynaryjnej, jeżeli okoliczności wymagają osobistego zaangażowania właściciela.