Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał w dniu 11 września 2025 r. wyrok (sygn. C-38/24), w którym uznał, że ochrona przed dyskryminacją w miejscu pracy powinna obejmować również rodziców dzieci z niepełnosprawnościami. Jest to ochrona przed dyskryminacją pośrednią, której miedzy innymi doświadczają w miejscu pracy osoby opiekujące się dziećmi z niepełnosprawnościami.
Sprawa, w której orzekał Trybunał dotyczyła pracownicy, która wielokrotnie zwracała się do pracodawcy o przeniesienie na stanowisko ze stałymi godzinami pracy. Swoją prośbę motywowała koniecznością opieki nad synem z niepełnosprawnością. Pracodawca co prawda zgodził się na część warunków, ale nie zgodził się na stałe ich zastosowanie, co uniemożliwiało kobiecie organizację codziennej opieki.
Obowiązki pracodawców wynikające z wyroku TSUE
Sprawa toczyła się przed włoskimi sądami, by ostatecznie trafić do TSUE, do którego zwrócił się sąd z wątpliwościami co do wykładni prawa Unii w dziedzinie ochrony przed dyskryminacją pośrednią pracownika, który mimo, że nie jest niepełnosprawny, to opiekuje się swoim małoletnim dzieckiem z niepełnosprawnością.
TSUE wskazał, że ochrona przed dyskryminacją pośrednią rozciąga się także na pracownika, który doświadcza dyskryminacji ze względu na opiekę nad dzieckiem z niepełnosprawnością. Wynika to z przepisów Dyrektywy Rady 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy.
Pracodawcy w ramach gwarantowania równości pracowników mają obowiązek wprowadzenia usprawnień, dzięki którym pracownicy którzy opiekują się dziećmi z niepełnosprawnością będą mieli to zadanie ułatwione. TSUE podkreślił też, że usprawnienia te nie powinny nakładać na pracodawcę zbyt wielkich obciążeń, a ocena, czy wniosek pracownika nie stanowi zbyt dużego obciążenia powinna należeć do sądów krajowych.
