Informowanie pracownika o zamiarze nieprzedłużenia umowy – interpelacja poselska

Czy powiadamianie o zamiarze nieprzedłużania umowy stanie się nowym obowiązkiem pracodawców?

Do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w październiku 2025 roku trafiła interpelacja poselska w sprawie wprowadzenia obowiązku informowania pracownika o zamiarze nieprzedłużenia umowy o pracę na czas określony. Jak wskazała w interpelacji składająca ją posłanka obowiązujące obecnie przepisy prawa pracy nie nakładają na pracodawców obowiązku informowania pracownika z odpowiednim wyprzedzeniem o zamiarze nieprzedłużenia umowy o pracę na czas określony. Jest to sytuacja szczególnie niekomfortowa dla pracowników którzy są jedynymi żywicielami rodzin lub znajdują się w sytuacji bycia samotnym rodzicem czy opiekunem osoby z niepełnosprawnościami. Niespodziewana utrata zatrudnienia w przypadku takich osób może prowadzić do poważnych konsekwencji, i w związku z tym w interpelacji padła propozycja, by powiadamianie o zamiarze nieprzedłużania umowy było obowiązkowe na 2 tygodnie przed zakończeniem umowy zawartej na okres krótszy niż 6 miesięcy, i na 1 miesiąc przed zakończeniem umowy zawartej na okres co najmniej 6 miesięcy.

Podobne rozwiązania funkcjonują w niektórych państwach UE – w Holandii obowiązuje wymóg pisemnego powiadomienia pracownika o zamiarze nieprzedłużenia umowy co najmniej na miesiąc przed jej wygaśnięciem, a w Portugalii obowiązuje termin minimalnie 15 dni.

Pytania skierowane do Ministerstwa

W interpelacji padły następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej planuje podjąć prace legislacyjne zmierzające do wprowadzenia obowiązku pisemnego informowania pracownika o zamiarze nieprzedłużenia umowy na czas określony w terminach tożsamych z obecnie obowiązującymi okresami wypowiedzenia?
2. Czy ministerstwo przeprowadziło lub planuje przeprowadzić kompleksowe badania skutków społecznych, ekonomicznych i zdrowotnych wynikających z braku takiej regulacji?
3. Czy rozważane jest zwiększenie niewystarczającej dostępności instrumentów wsparcia dla osób tracących zatrudnienie, takich jak programy przekwalifikowania, doradztwo zawodowe, wsparcie psychologiczne oraz pakiety ochrony socjalnej?
4. Czy ministerstwo analizowało doświadczenia państw członkowskich Unii Europejskiej, które wprowadziły podobne obowiązki informacyjne, oraz czy planuje wykorzystać te doświadczenia w pracach legislacyjnych?

Ministerstwo nie odniosło się jeszcze do zadanych pytań.