Praca wykonywana w kilku państwach: Trybunał Sprawiedliwości UE wydał wyrok w sprawie C-485/24 dotyczącej kwestii pracy wykonywanej w kilku państwach. TSUE orzekł, że podczas badania wszystkich okoliczności w celu ustalenia prawa, które będzie właściwe w przypadku braku wyboru prawa przez strony należy wziąć pod uwagę nowe miejsce pracy, które ma stać się miejscem, w którym pracownik będzie zazwyczaj świadczył pracę.
Sprawa C-485/24 dotycząca kwestii pracy wykonywanej w kilku państwach
Sprawa dotyczyła obywatela Francji zatrudnionego jako kierowca na podstawie prawa luksemburskiego, który wykonywał obowiązki w różnych państwach UE, jednak z czasem jego praca koncentrowała się głównie we Francji. W 2014 roku, w związku z odmową skrócenia czasu pracy przez kierowcę, przedsiębiorstwo Locatrans rozwiązało z nim stosunek pracy. Kierowca zwrócił się z powództwem do sądu pracy w Dijon, we Francji, który odrzucił jego roszczenia po rozpatrzeniu ich na podstawie luksemburskiego prawa pracy. Orzeczenie to zostało uchylone przez sąd apelacyjny w Dijon, który uznał, że zgodnie z konwencją rzymską, mając na względzie miejsce, w którym pracownik zazwyczaj świadczył pracę, czyli Francję – prawem właściwym dla umowy jest prawo francuskie. Po wniesieniu przez Locatrans skargi kasacyjnej od tego wyroku francuski sąd kasacyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości.
Nowe miejsce pracy kluczowe przy ustalaniu prawa właściwego – wyrok TSUE
TSUE wskazał, że przy badaniu wszystkich okoliczności w celu ustalenia prawa właściwego, jeśli strony nie dokonały wyboru tego prawa, należy wziąć pod uwagę nowe miejsce pracy, w którym pracownik ma zazwyczaj świadczyć pracę. Jeśli brak jest jednoznacznego miejsca pracy, stosuje się prawo państwa, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa.
