Od kwietnia obowiązują nowe, zaostrzone normy dotyczące obecności ołowiu we krwi, stężenia azbestu i diizocyjanianów.
Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 marca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. z 2026 r., poz 447) wprowadza do polskiego porządku prawnego przepisy wynikające z dyrektyw UE 2024/869 oraz UE 2023/2668, zaostrzające normy dotyczące obecności czynników chemicznych w środowisku pracy.
Normy dotyczące azbestu
Celem nowych przepisów ma być zapewnienie wyższego poziomu bezpieczeństwa osobom zatrudnionym w branżach wysokiego ryzyka, co ma być zrealizowane poprzez zaostrzenie norm dotyczących obecności ołowiu we krwi, azbestu oraz diizocyjaninów w środowisku pracy. Rozporządzenie weszło w życie w dniu 2 kwietnia 2026 roku, zaostrzając dotychczas obowiązujące dopuszczalne normy czynników szkodliwych. I tak w przypadku azbestu dotychczasowe normy wynosiły 0,1 włókna/cm³, a nowe normy dopuszczają 0,01 włókna/cm³. Dodatkowo w rozporządzeniu określono 6 rodzajów azbestu, a firmy muszą zidentyfikować każdy jego rodzaj, by spełnić nowe wymogi BHP.
Firmy mają czas do 20 grudnia 2029 roku na modernizację sprzętu, procedur i przeprowadzenie szkolenia pracowników.
Normy dotyczące diizocyjanianów
Od 9 kwietnia 2026 r. wchodzą w życie surowsze normy dla diizocyjanianów. Zgodnie z nowymi normami dopuszczalne średnie stężenie dobowe wynosi 0,01 mg/m³, a chwilowe — 0,02 mg/m³. Normy te obowiązują w okresie przejściowym do końca 2028 roku.
Normy dotyczące obecności ołowiu we krwi
Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy związanej z występowaniem w miejscu pracy czynników chemicznych miłą w założeniu wprowadzić od 9 kwietnia 2026 roku nowe, zaostrzone normy dotyczące obecności ołowiu we krwi.
Zgodnie z przepisami rozporządzenia do 31 grudnia 2028 r. wiążąca dopuszczalna wartość biologiczna ołowiu może wynosić 30 μg Pb/100 ml krwi. W przypadku pracowników, u których stężenie ołowiu we krwi przekracza tę wartość w wyniku narażenia, do którego doszło przed dniem 9 kwietnia 2026 r., ale jest niższe niż 70 μg Pb/100 ml krwi, przeprowadza się regularne badania medyczne.
Jeżeli u tych pracowników stwierdzi się tendencję spadkową w kierunku wartości
dopuszczalnej 30 μg Pb/100 ml krwi, można im zezwolić na dalszą pracę wiążącą
się z narażeniem na działanie ołowiu.
Od 1 stycznia 2029 r. normy stężenia ołowiu we krwi mają ulec kolejnemu zaostrzeniu i mają wynosić maksymalnie 15 μg Pb/100 ml. Jeśli poziom ołowiu we krwi pracownika przekroczy 30 μg Pb/100 ml, trafi on pod stały nadzór lekarza medycyny pracy.
