Autor: Olga Kochanowska

Do 15 września 2025 roku Rada Ministrów musi podjąć ostateczną decyzję w sprawie wysokości najniższej krajowej. Do tej daty Rozporządzenie w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. musi zostać opublikowane w Dzienniku Ustaw.

Rząd przedstawił swoją propozycję Radzie Dialogu Społecznego, która miała czas na wyrażenie opinii do 15 lipca 2025 r., ale w RDS nie udało się osiągnąć porozumienia w sprawie wysokości wynagrodzenia i stawek godzinowych, i w związku z tym ostateczna decyzja należy do rządu. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt rozporządzenia 4 września 2025 r., a 10 września 2025 r. do prac nad projektem przystąpiła Rada Ministrów. Projekt został skierowany do podpisu Prezesa Rady Ministrów w dniu 12 września 2025 r.

I tak na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września w 2025 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. od dnia 1 stycznia 2026 r. ustala się:

• minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 4806 zł (wzrost o 140 zł w porównaniu z obecnym minimalnym wynagrodzeniem),
• minimalną stawkę godzinową w wysokości 31,40 zł (wzrost o 0,90 zł w porównaniu z obecną stawką).

W dalszym ciągu trwają prace nad ustawą o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (nr z wykazu RCL UC62). Uwagi do projektu zgłosiły poszczególne resorty, między innymi Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które wskazało, że zmiana składników wynagrodzenia minimalnego może powodować w niektórych jednostkach sektora finansów publicznych konieczność wzrostu funduszu wynagrodzeń już na etapie prac nad projektem budżetu na 2027 rok i kolejne lata o wyższy wskaźnik niż wynikający z wytycznych Ministra Finansów. Podobną uwagę zgłosiło Ministerstwo Klimatu i Środowiska.

Ministerstwo Finansów zanegowało natomiast konieczność utworzenia Zespołu do Spraw Minimalnego Wynagrodzenia przy ministrze właściwym do spraw pracy – jako organu doradczego Rady Ministrów w kwestiach związanych z
minimalnym wynagrodzeniem za pracę, w szczególności z jego ustalaniem i
aktualizacją. W opinii Ministerstwa zadania Zespołu mogą być z powodzeniem realizowane przez Radę Dialogu Społecznego.

Istotną uwagą MF jest też określenie poziomu wskaźnika referencyjnego na poziomie 55% przeciętnego wynagrodzenia, co według resortu nie znajduje uzasadnienia ekonomicznego. Dyrektywa pozostawia państwom członkowskim swobodę w zakresie wyboru liczby, rodzaju i poziomu orientacyjnych wartości referencyjnych, które państwa członkowskie mogą stosować do oceny adekwatności wynagrodzeń minimalnych. Ocena ta może opierać się na wartościach referencyjnych powszechnie stosowanych na poziomie międzynarodowym, np. 60% mediany wynagrodzeń brutto albo 50% przeciętnego wynagrodzenia brutto. Ministerstwo Finansów nie widzi w związku z tym potrzeby określania wskaźnika na poziomie powyżej 50%, czyli powyżej wartości wskazanej w dyrektywie.

W stanowisku z dnia 16 lipca 2025 roku Zakład Ubezpieczeń społecznych odpowiedział na pytanie, czy w podstawie wymiaru zasiłku opiekuńczego powinno się uwzględnić wynagrodzenie ze zlecenia, które pracodawca zawarł z własnym pracownikiem? W opisywanej sytuacji umowa zlecenia była zawarta z pracownikiem na okres od 1 maja do 10 czerwca 2025 r., za wynagrodzeniem w wysokości 1500 PLN, płatnym jednorazowo po zakończeniu zlecenia.

Wynagrodzenie z umowy zlecenia zawartej z własnym pracodawcą traktuje się do celów ubezpieczeń społecznych jak wynagrodzenie za pracę. Podlega ono zatem wliczeniu do podstawy wymiaru zasiłku, jeśli miesiące, za które zostało wypłacone, są przyjmowane do tej podstawy.

Zakład wskazał też w na przykładzie sposób wyliczenia kwoty do podstawy zasiłku za maj:

“A zatem (…) do podstawy wymiaru zasiłku należy przyjąć przychód z umowy zlecenia za miesiąc maj 2025 r. w kwocie odpowiadającej przychodowi osiągniętemu za maj 2025 roku. Ponieważ znana jest kwota przychodu z umowy zlecenia, jest to 1.500 zł za 41 dni, uznać należy, że przychód za maj 2025 r. (pełen miesiąc kalendarzowy) został obliczony w następujący sposób:

1.500 zł : 41 dni = 36,59 zł

36,59 zł x 31 dni = 1.134,29 zł.

Tym samym, w podstawie wymiaru zasiłku przysługującego opisywanemu pracownikowi należy przyjąć także jego przychód z umowy zlecenia (zawartej z własnym pracodawcą) – za maj 2025 r. w kwocie 1.134,29 zł. (…)”.

Nieprawidłowe doręczenie wiadomości lub dokumentu zawierającego dane osobowe może być zakwalifikowane jako naruszenie RODO. Bez znaczenia jest w tej sytuacji, czy doszło do niego z powodu błędu zawinionego przez administratora, czy z innej przyczyny – na przykład na skutek błędnego działania algorytmów dostawcy poczty elektronicznej. Mimo, że administrator danych dochował należytej staranności adresując wiadomość, i nie miał wpływu na mechanizm dostarczenia wiadomości, to dla oceny danego przypadku szczególne znaczenie ma to, czy na skutek zdarzenia może dojść do nieuprawnionego ujawnienia danych osobowych.

Jak wskazał Prezes UODO w decyzji nr DKN.5131.5.2020 „z naruszeniem ochrony danych mamy do czynienia zarówno wówczas, gdy do zdarzenia dojdzie wskutek świadomego działania, jak i wtedy, gdy doprowadzi do niego nieumyślność. (…) Jego skutkiem jest bowiem udostępnienie danych osobowych osobie nieuprawnionej, co oznacza, iż doszło do naruszenia poufności danych”.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, utrzymującego decyzję Prezesa UODO w sprawie nałożenia kary pieniężnej na Sąd Rejonowy w Szczecinie.

Kara została nałożona w związku z zagubieniem przez sędziego trzech pendrive’ów (jednego służbowego szyfrowanego oraz dwóch nieszyfrowanych – prywatnych), zawierających dane osobowe nieustalonej liczby osób. W trakcie badania sprawy UODO stwierdził naruszenie szeregu przepisów RODO, w tym obowiązku wdrożenia odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych zapewniających stopień bezpieczeństwa odpowiadający ryzyku przetwarzania danych i obowiązku zapewnienia poufności przetwarzanych danych osobowych.

NSA w wyroku z dnia 26 czerwca 2026 roku podkreślił, że kara pieniężna była jak najbardziej zasadna, gdyż doszło do naruszenia zasady poufności, a w konsekwencji zasady rozliczności. W dalszym ciągu istnieje wysokie ryzyko niezgodnego z prawem posłużenia się danymi osobowymi, gdyż nieznany jest cel, dla którego osoba bądź osoby nieuprawnione mogą podjąć działania zmierzające do wykorzystania tych danych. Istotnym faktem przemawiającym za nałożeniem kary był też brak zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia – pomimo świadomości zagrożeń z tym związanych, a także kategorie naruszonych danych osobowych, które mogły dotyczyć staniu zdrowia, a więc danych szczególne chronionych na gruncie RODO.

Planowane zmiany w zakresie BHP: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zapowiada kompleksową aktualizację wskaźników wydatku energetycznego, co jest kluczowe dla BHP oraz przyznawania świadczeń takich jak przerwy regeneracyjne czy posiłki lub napoje profilaktyczne. Na podstawie nowych wskaźników możliwe jest też dokonanie prawidłowej klasyfikacji stanowisk.

Wskaźniki wydatku energetycznego określają, ile energii pracownik zużywa przy wykonywaniu określonych prac. Obowiązujące obecnie wskaźniki, które były opracowane w latach 80-tych są już mocno przestarzałe nie uwzględniają postępu technologicznego, automatyzacji oraz zmian społecznych i klimatycznych. Wiele stanowisk pracy zostało zautomatyzowanych, zmniejszył się udział pracy fizycznej, a wśród osób aktywnych zawodowo przybyło kobiet i osób starszych.

Za przygotowanie nowych danych będzie odpowiadać Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy (CIOP-PIB). Aktualizacja zaplanowana jest na lata w latach 2026–2028 w ramach Programu Wieloletniego pod nazwą Rządowy Program Poprawy Bezpieczeństwa i Warunków Pracy – VII etap.

Natomiast Ministerstwo Zdrowia ogłosiło rozpoczęcie prac legislacyjnych nad zmianą rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 roku w sprawie chorób zawodowych. Do obecnie obowiązującego katalogu chorób zawodowych mają zostać dodane dwie nowe choroby – rak jajnika i rak żołądkowo-jelitowy. Choroby te mają być dodane do katalogu jako nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi.

Nowelizacja Rozporządzenia ma za zadanie implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2023/2668 z 22 listopada 2023 roku w sprawie zmiany dyrektywy 2009/148/WE w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy.

Główny Inspektorat Pracy odpowiedział w stanowisku z dnia 11 czerwca 2025 roku (znak GIP-GBI.0701.50.2025.3) na pytanie, w jakim wymiarze należy zapewnić odpoczynek pracownikowi zatrudnionemu w systemie równoważnego czasu pracy o którym mowa w art. 136 Kodeksu pracy, jeżeli w danej dobie, zgodnie z harmonogramem, ma on zaplanowaną dniówkę w przedłużonym wymiarze, ale wynoszącą mniej niż 11 godzin?

Artykuł 136 § 1 Kodeksu pracy stanowi, że przy pracach polegających na dozorze urządzeń lub związanych z częściowym pozostawaniem w pogotowiu do pracy może być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej jednak niż do 16 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu pracownikowi pracującemu w zmodyfikowanym systemie równoważnego czasu pracy przysługuje, bezpośrednio po każdym okresie wykonywania pracy w przedłużonym dobowym wymiarze czasu pracy, odpoczynek przez czas odpowiadający co najmniej liczbie przepracowanych godzin, niezależnie od odpoczynku przewidzianego w art. 133 Kodeksu pracy.

Jak wskazał GIP w odpowiedzi na zadane pytanie ile powinien wynosić okres odpoczynku pracownika, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika objętego tym systemem wynosi np. 9, czy 10 godzin, takiemu pracownikowi należy zapewnić odpoczynek dobowy przez czas wynoszący co najmniej 11 godzin – zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 132 § 1 Kodeksu pracy. Nawet jeżeli pracownik pracował mniej niż 11 godzin, to jego odpoczynek nie może ulec skróceniu, i nadal okres odpoczynku pracownika musi wynosić wspomniane wyżej 11 godzin.

Tygodniowy odpoczynek pracownika nie może być natomiast krótszy niż 35 godzin (art. 133 § 1 Kodeksu pracy).

Po zawetowaniu przez Prezydenta ustawy z 5 sierpnia 2025 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw w rządzie trwają prace nad przygotowaniem nowych regulacji. Przedłużenie legalności pobytu obywateli Ukrainy, a co za tym idzie – także legalności pracy – wymaga uchwalenia nowej ustawy, gdyż obecne przepisy przewidują koniec okresu legalności pobytu 30 września 2025 roku.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji przygotowało projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu weryfikacji prawa do świadczeń na rzecz rodziny dla cudzoziemców oraz o warunkach pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (nr z wykazu UD229).

Po zawetowaniu ustawy również Prezydent przygotował i złożył w Sejmie własny projekt przepisów, w którym zawarte zostały duże zmiany w przyznawaniu Ukraińcom świadczeń na rynku pracy, edukacji, świadczeń zdrowotnych, rodzinnych, wychowawczych i socjalnych, także oraz możliwości pobytu osób należących do grup wrażliwych w obiektach zbiorowego zakwaterowania.

Na mocy ustawy z 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom w Polsce (Dz.U. z 2025 r., poz. 621) od 1 czerwca br. pracodawcy mają obowiązek przekazywania cudzoziemcom informacji o prawie przystępowania do związków zawodowych. Ze względu na pojawiające się wątpliwości przedsiębiorców Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wydało stanowisko doprecyzowujące jaki ma być zakres informacji i do jakiej grupy cudzoziemców ma być ona kierowana – czy tylko do osób zatrudnianych po 1 czerwca, czy także tych pracujących już wcześniej. Resort wskazał, że:

• informacja powinna mieć formę pisemną i być sporządzona w języku zrozumiałym dla cudzoziemca,
• należy poinformować o ogólnym prawie pracowników do zrzeszania się w związkach zawodowych, bez konieczności wskazywania konkretnych organizacji działających u danego pracodawcy,
• obowiązek dotyczy osób zatrudnianych od 1 czerwca 2025 r., przy czym nic nie stoi na przeszkodzie, aby informację przekazać również cudzoziemcom zatrudnionym wcześniej,
• nawet w sytuacji, gdy w zakładzie nie funkcjonują związki zawodowe, pracodawca nadal ma obowiązek poinformować cudzoziemców o tym, czym są związki zawodowe i jakie prawa im przysługują.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy reguluje wyłącznie zasady zwrotu kosztów użytkowania samochodów spalinowych, nie uwzględniając samochodów o napędach alternatywnych, co nie przystaje do sytuacji rozwijającego się segmentu aut o napędzie innym niż spalinowy. Koniecznością stała się zmiana stawek kilometrówki i sposobu jej obliczania.

Ministerstwo Infrastruktury ogłosiło rozpoczęcie prac nad nowym rozporządzeniem (nr w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów UD18), które ma wejść w życie po zakończeniu prac nad nowelizacją ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Nowe rozporządzenie ma umożliwić wprowadzenie zasad zwrotu kosztów użytkowania samochodów elektrycznych, hybrydowych i wodorowych. W obecnym stanie prawnym stawki kilometrówki nie są przewidziane dla pojazdów o alternatywnym napędzie, gdyż są ustalane w zależności pojemności silnika. Po zmianach rozliczanie kosztów byłoby możliwe w zależności od rodzaju napędu i mocy, przy czym stawki kilometrówki dla aut hybrydowych, elektrycznych czy napędzanych wodorem mają być znacząco niższe niż dla pojazdów o spalinowym napędzie.

Celem rozporządzenie jest też zmiana stawek kilometrówki, które nie były zmienianie od 2023 roku i wynoszą 1,15 zł dla samochodów osobowych powyżej 900 cm³ oraz 0,89 zł dla pojazdów do 900 cm³.

Po zmianie przepisów, dla samochodów osobowych o napędzie spalinowym planowane są stawki 1,04 zł dla pojazdów o maksymalnej mocy silnika do 75 kW oraz 1,34 zł dla pojazdów o mocy powyżej 75 kW. Pojazdy hybrydowe będą objęte stawkami odpowiednio 0,83 zł i 1,10 zł, a samochody napędzane energią elektryczną lub wodorem otrzymają jednolitą stawkę 0,60 zł za kilometr.

W dniu 27 sierpnia br. Prezydent podpisał ustawę o uchyleniu ustawy o Centralnej Informacji Emerytalnej, która uchyla przepisy ustawy z 7 lipca 2023 r o Centralnej Informacji Emerytalnej. Oznacza przeniesienie założeń systemu do PUE ZUS w ramach aplikacji mObywatel.

Na mocy nowych przepisów ubezpieczeni, posiadający aktywny profil na Platformie Usług Elektronicznych ZUS będą mogli sprawdzić stan konta oraz produkty emerytalne bezpośrednio w aplikacji mObywatel. Co więcej możliwe będzie sprawdzenie nie tylko publicznych, ale też prywatnych form oszczędzania na emeryturę, pod warunkiem zawarcia odpowiednich porozumień operatorów tych programów z ministrem cyfryzacji.

Udostępnianie danych w aplikacji mObywatel ma zacząć funkcjonować od 1 stycznia 2026 roku.

Rząd przygotowuje również kolejny projekt zmian, mający na celu zmniejszenie obowiązków płatników składek poprzez uproszczenie procedur związanych ze sporządzaniem i przekazywaniem dokumentów ubezpieczeniowych. W ramach zmian ZUS byłby zobowiązany do wyliczania podstawy i wysokości składek, a wszystkie informacje o płatniku i ubezpieczonych byłyby gromadzone w JPU – jednolitym pliku ubezpieczeniowym. ZUS na podstawie danych z JPU przygotowywałby propozycje dokumentów rozliczeniowych, które płatnik następnie mógłby skorygować lub uzupełnić i zaakceptować. Brak reakcji płatnika będzie oznaczał automatyczna akceptację.

Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów to pierwszy kwartał 2026 roku.

Trwają również prace nad zaostrzeniem kontroli zwolnień lekarskich. Projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (nr UD114) został skierowany pod obrady Rady Ministrów. Po zmianach wprowadzonych nowelizacją ZUS będzie mógł kontrolować prawidłowość wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem nie tylko przez ubezpieczonych, ale również osób po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Wątpliwości, czy zwolnienie od pracy było wykorzystywane niezgodnie z jego celem, miałaby rozstrzygać właściwa jednostka organizacyjna ZUS, posiłkując się opinią lekarza, który wystawił zwolnienie lekarskie, lub opinią lekarza orzecznika.

Kolejna propozycja zmian dotyczy rozszerzenia świadczenia “Mama 4+” również na ojców dzieci. Ww. świadczenie w wysokości minimalnej emerytury przyznawane jest osobom, które zajęły się wychowaniem co najmniej czworga dzieci, rezygnując z pracy zawodowej lub pracując za krótko, by uzyskać prawo do minimalnej emerytury. Świadczenie to jest przyznawane na wniosek osoby zainteresowanej.

Aktualnie MRPiPS prowadzi analizy prawne nad możliwością rozszerzenia świadczenia na ojców.

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przygotowuje projekt ustawy, którego założeniem jest zakaz bezpłatnych staży. Prace nad projektem zostały zapowiedziane w lipcu przez ministrę Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk.

Prace nad zakazem bezpłatnych staży toczą się na poziomie europejskim – w 2024 roku Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie poprawy i egzekwowania warunków pracy stażystów oraz zwalczania zwykłych stosunków pracy ukrytych pod postacią staży (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie staży”). Porozumienie i rekomendacje do dyrektywy w tej kwestii zostały wypracowane i przyjęte w trakcie polskiej prezydencji w Radzie UE. Jednym z kluczowych założeń unijnego projektu jest wprowadzenie definicji fałszywego stażu. Oznacza to, że jeżeli stażysta faktycznie wykonuje obowiązki pracownicze bez formalnego zatrudnienia, taki staż może zostać uznany za fałszywy.

Ministerstwo nie przedstawiło założeń projektu, nie jest też wiadome, jaki rodzaj staży i praktyk miałby zostać objęty nakazem zapłaty wynagrodzenia. Zainteresowane strony – zarówno Konfederacja Lewiatan jak i Niezależne Zrzeszenie Studentów wskazują na konieczność szerokich konsultacji.

Ze strony pracodawców płyną obawy, że konieczność zagwarantowania minimalnego wynagrodzenia dla stażystów może okazać się zbyt wysokim obciążeniem, tym bardziej, że w wielu przypadkach praca stażysty nie jest na tyle efektywna, żeby zdaniem pracodawcy zasługiwała na takie wynagrodzenie. Zakaz bezpłatnych staży może przełożyć się na znaczące zmniejszenie oferty staży i praktyk na rynku.

Zgodnie z zapowiedzią MRPiPS prace nad polską ustawą o zakazie bezpłatnych staży mają toczyć się niezależnie od unijnego harmonogramu legislacyjnego. W obecnej chwili nie wiadomo, na ile twórcy polskiego projektu będą opierali się na unijnych propozycjach, i jakie przepisy zostaną objęte zmianami.

W międzyczasie do Sejmu trafiła petycja (nr BKSP-155-X-572/25), której autorka chce skończyć z darmowymi praktykami studenckimi. Petycja została w dniu 8 lipca br. skierowana do Komisji do Spraw Petycji.

Od dnia 1 września br. nastąpiła zmiana limitów dorabiania na rencie oraz emeryturze. Pracujący emeryci i renciści, którzy nie osiągnęli jeszcze wieku emerytalnego będą mogli dorobić niższe kwoty niż dotychczas, co jest wiązane z obniżeniem przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, będącego podstawą ustalenia kwot granicznych przychodów. Dla przypomnienia – emeryci którzy już osiągnęli wiek emerytalny mogą dorabiać bez ograniczeń kwotowych.

Od 1 września 2025 roku miesięczne zarobki do kwoty 6 124,10 złotych brutto, czyli 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia nie spowodują zmniejszenia renty bądź emerytury. Natomiast jeżeli miesięczne zarobki pracującego emeryta bądź rencisty przekroczą kwotę 11 373,30 złotych brutto, czyli 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, to Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiesi wypłatę świadczenia.

Przy przychodzie wyższym niż 6 124,10 złotych ale niższym niż 11 373,30 złotych Zakład Ubezpieczeń społecznych pomniejszy wypłacane świadczenie o kwotę przekroczenia, ale nie więcej niż o kwotę maksymalnego pomniejszenia, które wynosi:

• 939,61 zł – emerytury i renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy,
• 704,75 zł – renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy,
• 798,72 zł – renty rodzinnej przysługującej jednej osobie.

Zmiana limitów dorabiania na emeryturze i rencie nie dotyczy wszystkich – bez limitów dorabiać do renty mogą renciści pobierający rentę dla inwalidów wojennych, inwalidzi wojskowi których niezdolność do pracy wynika ze służby wojskowej oraz osoby, które pobierają renty rodzinne po osobach uprawnionych do tych świadczeń.

Od 1 września zmianie ulegają także stawki wynagrodzenia osób młodocianych, które ustala się na podstawie wynagrodzenia przeciętnego za II kwartał danego roku. Młodociani pracownicy otrzymują:

• w pierwszym roku nauki – nie mniej niż 8% wynagrodzenia przeciętnego – od 1 września będzie to 699,89 złotych,
• w drugim roku nauki – nie mniej niż 9% wynagrodzenia przeciętnego – od 1 września będzie to 787,38 złotych,
•  w trzecim roku nauki – nie mniej niż 10% wynagrodzenia przeciętnego – od 1 września będzie to 874,86 złotych.